HAYAL KIRIKLIĞI

''hayallerim ile yaşanan gerçekler arasındaki çizgi bana arafı anlatıyordu,karar verme aşaması,küçük bir ürperti,hafif can sıkıntısı,tüylerinin diken diken olması,gözlerinin kırışıklığını belli edecek şekilde sıkmak,sol ayağımdaki çocuğun konuşma şekli,gözlerinden bir damla yaş düşmesi,kendini boşlukta hissetmen araftı.Araf geçmişini soğuktan buhar olmuş araba camına çöp adam çizerek bakan bendim,hislerim üşüsede,kalbimin buz tuttuğunu biliyordum.Kalbim umrumda değil sadece hayal kırıklığı idi.''

DENİZ

her şeyin bir ilki vardı ve tabi sonu da...

siyah bir gülün mavi yansıması adeta bir periyi andırıyordu ...

ilham alınası bir peri idi...

sadece gözleri değil onun kalbi de güzeldi...

kimse farkında değildi...

ACI MI?

''ve ben yavaş yavaş uykuya dalıyordum zaman insanlar için her ne kadar hızlı geçse de benim için ağır ağır geçiyordu geçmişimin mahzenleri tam karşımda duran floresan lambanın gücünü zorluyor ve etkisiz kılıyordu ve ben tekrardan yüzleşemediğim korkularımın ortasına bir paçavra gibi atılıyordum'' 
                                                                                              
                                                                                                   
                                                                                      MİHRİBAN PEKŞEN
                                                                               ÇARESİZ-WATTPAD

RÜYA

''ağzımdan çıkan o çığlıklar, kalbimdeki yeni yapılmış bir evin bir tuğlasının eksik olması ve bir sürü hayata son vermesi gibiydi,bende kalbimdeki enkazlara boyun eğip asfaltı eskimiş olan yolların kaldırım taşlarına oturup  görüntüyü izliyordum,ama hiç bir şey gelmiyordu elimden kalbim çok soğuktu buzdan bir şatonun enkazıydı bu,koyuyordu çok güzel koyuyordu ama hiç bir işe yaramıyordu''

                                                                               MİHRİBAN PEKŞEN

                                                                               ÇARESİZ-WATTPAD

GELECEKTEN KAÇIŞ

toprağa verdiğim düşlerim,

beyaz bir güvercin gibi uçamıyordu...

gemilerimin yelkenleri,

hiç bir zaman açılmıyordu...

-MİHRİBAN PEKŞEN
 ÇARESİZ-WATTPAD

KANAYAN YARAM

''cam parçaları, saçılıyordu yerlere her biri kalbimin dikenli tellerine çarpıyor,o dikenlerin benim yüreğimde öldürücü yaralara sebep olmasına şahitlik ediyordu,elimi bardak kesmişti ama acımı hiç bir şey kesemiyordu, kalp ağrıyor,dil susuyordu,suskunluk beni boğuyordu her taraf bulanıklaşmaya başladı,son gördüğüm kişi ailem oldu bugün benim doğumgünüm içimdeki çocuğun ölüm yıl dönümüydü''
  MİHRİBAN PEKŞEN
    ÇARESİZ-WATTPAD

HÜZÜN BULUTLARI

''odamın duvarlarını siyaha boyatmıştım umudun geldiğini anladığım zaman yıldızlar çizeyim diye ,hilal yoktu benim hiç bir zaman ay ışığım olmamıştı onu sadece geceleri izlerdim güneşim olmamıştı mutluluğu tatmadığım için onu görmeyi bile istemedim ama bolca hüzün bulutlarım vardı onları resmetmek istemedim benim hüznüm duvarlarıma yansımasın diye'' 
                                                                                           
wattpadde çaresiz ismi ile okuyabilirsiniz 

SİYAH KALP

Artık hayatın bir göz altı morluğu ve sivilce izi kadar basit olmadığını anlamıştım...

Umudun, bana ayak uyduramayacağını onu içimde barındıramayacağımı anlamıştım...

Paslı bir merdiven gibi çaresiz,donuk bakan gözlerime acıyamadığımı anlamıştım... 

SİYAH KALP

insanların beni anlaması zordu,onlara göre de ben onları anlayamıyordum...

pembe rengin cazibesinden çoktan kurtulmuştum...

çaresizlik, kaybetmiş bir kızın façalı kollarıydı...

ARAF

''insanların beni kaybetmesi pekte umrumda değildi,sevdiğim insanlar tekek teker yok olurken içinin kan ağladığı tek kişi bendim. dışımda buzdan duvarlarım vardı ,kalbimin ortasında dikenli çitler vardı kaybettikçe yüreğimin hücreleri ölüyordu ölümümü izlemek binlerce kez ruhumu karalıyor,ruhumu bile benden uzaklaştırıyordu. ölüm de hayat film şeridi gibi gözlerinin önünden geçermiş yaptıkların,yanlışların,doğruların benim her gece gözümün önünden geçiyor o an ben öldüğümü ama yaşarken öldüğümü anlıyorum hayatın bazen araf olduğunu ama arafın ise ben olduğumu çığlıklarım ile anlıyorum''⬴

                                                                                               MİHRİBAN PEKŞEN 

                                                                                       ÇARESİZ-WATTPAD

ÇARESİZ ADLI ESERİMDEN

daha yaşım 19'du ama ruhum 65 yaş ve üzeriydi ,sözlerim değil düşlerim bir katilin eseriydi,içimdeki katile engel olamıyordum her gün daha fazla kaybediyorlardı beni damarlarımdaki kan siyahdı ama hiçbir zaman asil olamamıştı...

MERHABA

''Araf,beni geleceğe davet ediyordu.Geçmişim beni tehdit yağmurlarına tutuyor canımı yakıyordu,araf unutmak,araf kurtulmak,araf mutluluğu tatmak ona doyamamaktı,araf bir papatyanın kurutulmuş hali,ameliyat geçiren birinin dikiş izleriydi.Araf,geçmişine aynalardan bakan bendim..''
                                                                                             
                                                                                MİHRİBAN PEKŞEN