''Araf,beni geleceğe davet ediyordu.Geçmişim beni tehdit yağmurlarına tutuyor canımı yakıyordu,araf unutmak,araf kurtulmak,araf mutluluğu tatmak ona doyamamaktı,araf bir papatyanın kurutulmuş hali,ameliyat geçiren birinin dikiş izleriydi.Araf,geçmişine aynalardan bakan bendim..''
MİHRİBAN PEKŞEN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder