''insanların beni kaybetmesi pekte umrumda değildi,sevdiğim insanlar tekek teker yok olurken içinin kan ağladığı tek kişi bendim. dışımda buzdan duvarlarım vardı ,kalbimin ortasında dikenli çitler vardı kaybettikçe yüreğimin hücreleri ölüyordu ölümümü izlemek binlerce kez ruhumu karalıyor,ruhumu bile benden uzaklaştırıyordu. ölüm de hayat film şeridi gibi gözlerinin önünden geçermiş yaptıkların,yanlışların,doğruların benim her gece gözümün önünden geçiyor o an ben öldüğümü ama yaşarken öldüğümü anlıyorum hayatın bazen araf olduğunu ama arafın ise ben olduğumu çığlıklarım ile anlıyorum''⬴
MİHRİBAN PEKŞEN
ÇARESİZ-WATTPAD
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder